خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۱۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بپرهیز از حسد تا فضل یزدانت قرین باشدکه مرحوم است آدم هرقدر شیطان لعین باشد
۲
مگو در جوش خط افزونی حسن‌است خوبان رازبان‌کفر هرجا شد دراز از نقص دین باشد
۳
محبت محوکرد از دل غبار وهم اسبابمبه‌پیش شعله‌کی از چهرهٔ خاشاک چین باشد
۴
نمایانم به رنگ سایه از جیب سیه‌روزیچه باشد رنگ من یارب اگر آیینه ین باشد
صفحهٔ ۱ از ۳