خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۲۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنجاکه طلب محوتوکل شده باشدپیداست چراغان هوس گل شده باشد
۲
این جاه و حشم مایهٔ اقبال طرب نیستدردسر گل گشته تجمل شده باشد
۳
گر نخل هوس ِ سرکش‌انداز ترقی‌ستدر ریشهٔ توفیق تنزل شده باشد
۴
مغرور مشو خواجه به سامان کثافتبرپشت خز!ن مو چقدر جل شده باشد
صفحهٔ ۱ از ۳