خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۲۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تغافل‌چه‌خجلت‌به‌خود چیده‌باشدکه آن نازنین سوی ما دیده باشد
۲
حنابی‌ست رنگ بهار سرشکمبدانم به پای که غلتیده باشد
۳
طرب مفت دل‌گرهمه صبح شبنمزگل کردن گریه خندیده باشد
۴
به اظهار هستی مشو داغ خجلتهمان به که این عیب پوشیده باشد
صفحهٔ ۱ از ۳