خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۲۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیام تیغ عالمگیر مستی موج می باشدخدنگ دلنشین نغمه را قندیل نی باشد
۲
به دل غیر از خیال جلوه‌ات نقشی نمی‌یابمبه جز حیرت‌کسی در خانهٔ آیینه کی باشد
۳
ز باغ عافیت رنگ امیدی نیست عاشق رامحبت غیر خون گشتن نمی‌دانم چه شی باشد
۴
ز الفت چشم نگشایی به رنگ و بوی این گلشنکه می‌ترسم نگاه عبرت‌آلودی ز پی باشد
صفحهٔ ۱ از ۳