خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۲۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در این خرابه نه دشمن نه دوست می‌باشدبه هرچه وارسی آنجاکه اوست می‌باشد
۲
به رنج شبهه مفرسا که حرف مکتب عشقدر آن جریده که بی‌پشت و رو‌ست می‌باشد
۳
غم جدایی اسباب می‌خورد همه کسهمیشه نان تعلق دو پوست می‌باشد
۴
تلاش فطرت دون غیر خودنمایی نیستدماغ آبله آماس دوست می‌باشد
صفحهٔ ۱ از ۳