خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۲۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
راحت دل ز نفس بال‌فشان می‌باشدآب این آینه چون باد روان می‌باشد
۲
شعله‌ها رنگ به خاکستر ما باخته استشور پرواز درن سرمه نهان می‌باشد
۳
سادگی جنس چو آیینه دکانی داریمزینت ما به متاع دگران می‌باشد
۴
به زبان راز دل خویش سپردیم چو شمعموج این‌گوهر خون‌گشته زبان می‌باشد
صفحهٔ ۱ از ۳