خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۲۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دماغ وحشتآهنگان خیالآور نمیباشدسر ما طایران رنگ زبر پر نمیباشد
۲
خیال ثابت و سیار تا کی خواند افسونتسلامت نقشبند طاق این منظر نمیباشد
۳
خیالش در دل است اما چه حاصل غیر نومیدیپری در شیشه جز در عالم دیگر نمیباشد
۴
به سامان جهان پوچ تسکین چیدهایم امابه این صندل که ما داریم دردسر نمیباشد
صفحهٔ ۱ از ۳