خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۲۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جبههٔ‌حرص اگر چنین‌گرد ره هوس‌کشدآینه در مقابلم گر بکشی نفس کشد
۲
هرزه‌در است گفتگو ورنه تأمل نفسپیش برد ز کاروان هر قدمی که پس کشد
۳
سنگ ترازوی وقار میل شکست کس نکردننگ عدالت است اگرکوه‌کم عدس کشد
۴
آتش سنگ طینتیم شعلهٔ شمع فطرتیمحیف‌که ناز سرکشی گردن ما به خس کشد
صفحهٔ ۱ از ۳