خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۲۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی که نیک و بد هوشیار و مست بپوشدخدا عیوب وی از چشم هر که هست بپوشد
۲
به دستگاه نشاید وبال بخل کشیدنحذر کنید از آن آستین که دست بپوشد
۳
بهار رنگ تماشاست الوداع تعلّقغبار نیست که چشمت دمی که جست بپوشد
۴
تلاش موج جنون است نارسیده به گوهرعیوب آبله‌پایان همین نشست بپوشد
صفحهٔ ۱ از ۳