خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۲۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سپند بزم تو تا بیقرار گردد و نالدتپیدن از دل من آشکار گردد و نالد
۲
هزارکعبه و لبیک محو شوق‌پرستیکه‌گرد دل چونفس یکدوبارگردد و نالد
۳
چه نغمه‌ها که ندارد ز خود تهی شدن منبه ذوق آنکه نفس نی سوار گردد و نالد
۴
ز ساز جرات عشاق‌گل نکرد نواییمگر ضعیفی این قوم تارگردد و نالد
صفحهٔ ۱ از ۳