خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۶۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بزن آن پرده دوشین که من امروز خموشمز تف آتش عشقت من دلسوز خموشم
۲
منم آن باز که مستم ز کله بسته شدستمز کله چشم فرازم ز کله دوز خموشم
۳
ز نگار خوش پنهان ز یکی آتش پنهانچو دل افروخته گشتم ز دلفروز خموشم
۴
چو بدیدم که دهانم شد غماز نهانمسخن فاش چه گویم که ز مرموز خموشم
صفحهٔ ۱ از ۲