خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۲۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
موج‌گل بی‌تو خار را ماندصبح، شبهای تار را ماند
۲
به فسون نشاط خون شده‌امنشئهٔ من خمار را ماند
۳
چشم آیینه از تماشایشنسخهٔ نوبهار را ماند
۴
زندگانی وگیر و دار نفسعرصهٔ کارزار را ماند
صفحهٔ ۱ از ۴