خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۳۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنها که رنگ خودسری شمع دیده‌اندانگشت زینهار ز گردن کشیده‌اند
۲
داغ تحیرم که نفس مایه‌های وهمزین چار سو امید اقامت خریده‌اند
۳
جمعی کزین بساط به وحشت نساختندچون اشک شمع لغزش رنگ پریده‌اند
۴
خلقی به اشتهار جنون‌های ساختهدامن به چین نداده گریبان دریده‌اند
صفحهٔ ۱ از ۳