خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۳۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اهل معنی گر به گفت‌وگو نفس فرسوده‌اندهم به قدر جنبش لب دست‌بر هم سوده‌اند
۲
آبرو می‌خواهی از اظهار حاجت شرم داراین ترنم را ز قانون حیا نسروده‌اند
۳
بگذر از دعوی‌که در خلوتگه عشق غیورمحرمان خانه، بیرون در نگشوده‌اند
۴
نقش ما آزادگان بی‌شبههٔ تحقیق نیستخامهٔ تصویر ما کمتر به رنگ آلوده‌اند
صفحهٔ ۱ از ۳