خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۳۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
معنی‌سبقان‌گر همه صد بحر کتابندچون موج گهر پیش لبت سکته جوابند
۲
رحم است به حال تب وتاب نفسی چندکاین خشک‌لبان ماهی دریای سرابند
۳
بیش وکم خلق آیت بیمغزی وهمستصفر آینه‌داران عدم در چه حسابند
۴
جز هستی مطلق ز مقیّد نتوان یافتاشیا همه یک سایهٔ خورشید نقابند
صفحهٔ ۱ از ۳