خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۳۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مصوران به هزار انفعال پیوستندکه طرهٔ تو کشیدند و خامه نشکستند
۲
ز جهل نسبت قد تو می‌کنند به سروفضول چند که پامال فطرت پستند
۳
به رنگ عقد گهر وا نمی‌توان کردندلی‌که در خم زلف تواش گره بستند
۴
ز آفتاب گذشته است مد ابروبتکمانکشان زه ناز پر زبردستند
صفحهٔ ۱ از ۳