خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۳۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرجا تپش شمع درین خانه نهفتندناموس پر افشانی پروانه نهفتند
۲
آشفتگیی داشت خم طرهٔ لیلیدر پیچش موی سر دیوانه نهفتند
۳
همواری از اندیشهٔ اضداد بهم خوردچون اره دم تیغ به دندانه نهفتند
۴
از سلسلهٔ خط خبر نقطه مپرسیدتا ریشه قدم زد به جنون دانه نهفتند
صفحهٔ ۱ از ۳