خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۳۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خلقی‌ست پراکندهٔ سعی هوسی چندپرواز جنون کرده به بال مگسی چند
۲
کر و فر ابنای زمان هیچ نداردجزآنکه‌گسسته‌ست فسار و مرسی چند
۳
چون سبحه ز بس جادهٔ تحقیق نهان استدارند قدم بر سر هم پیش و پسی چند
۴
کوک است به افسردگی اقبال خسیساندر آتش یاقوت فتاده‌ست خسی چند
صفحهٔ ۱ از ۳