خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۳ - در ستایش شاهزادهٔ علیین و ساده فرمانفرما فریدون میرزا طاب ثراه فرماید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گاه طرب و روز می و فصل بهارستجان خرم و دل فارغ و شاهد بهکنارست
۲
باد سحر از آتش گل مجمره سوزستخاک چمن از آب روان آینهدارست
۳
تا مینگری کوکبه ی سوری و سرو استتا میشنوی زمزمهٔ صلصل و سارست
۴
سورث به چه ماند به یکی حقه یاقوتکان حقهٔ یاقوت پر از مشک تتارست
صفحهٔ ۱ از ۱۵