خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۴ - و له ایضاً فی مدحه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روز می و وقت عیش وگاه سرورستیار جوان می کهن خدای غفورست
۲
میل و سکون شوق و صبر ذوق و تحمّلشعله‌و خس‌برق و دشت‌سنگ و بلورست
۳
بادیه پر سنگ و وقت تنگ و قدم لنگتوشه‌کم و ره دراز و مرحله دورست
۴
یار غیورست و حسن سرکش و من مستشوق فزون صبر کم شراب طهورست
صفحهٔ ۱ از ۵