خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۱ - و له ایضاً فی مدحه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهادر شه ای شهریاران غلا‌متقضا و قدر هردو در اهتمامت
۲
به خاصان درافتاده غوغای عامیز ادراک خاص و ز انعام عامت
۳
جهان آفرین زافرینش نداردمرادی دگر جز حصول مرامت
۴
برون بود نه چرخ از جمع امکاناگر بود همپایه با احتشامت
صفحهٔ ۱ از ۸