خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۴ - در ستایش شاهنشاه اسلام‌پناه ناصرالدین شاه غازی خلدلله ملکه گوید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش کانجم شد عیان بر این سپهر گرد گردهمچو پیکان های سیمین از درون تیره گرد
۲
راست گفتی صد هزاران مهره از عاج سپیدچیده نراد قضا بر آبنوسن تخه نرد
۳
یا نه گفتی صدهزاران عنکبوت از سیم نابتار پرتو می‌تنند از اوج سقفی لاجورد
۴
درکنار من نگاری رشک یک فردوس حورچون غزالی با هژبری بر سر یک آبخورد
صفحهٔ ۱ از ۹