خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۹ - در ستایش امیر دیوان میرزا نبیخان فرماید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عید آمد و آفاق پر از برگ و نواکردمرغان چمن را ز طرب نغمهسراکرد
۲
بی برگ و نوا بود ز تاراج خزان باغعید آمد وکارش همه با برگ و نواکرد
۳
هم ابرلب لاله پر از در عدن ساختهم باد دل غنچه پر از مشک ختا کرد
۴
با ساغر می لاله درآمد ز در باغل جامهٔ دیبا به تن از هجد قباکرد
صفحهٔ ۱ از ۱۱