خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۸ - در ستایش دبیر بی‌نظیر میرزا عبدالله منشی فرماید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هله نزدیک شد ای دل که زمستان گذرددور بستان شود و عهد شبشان گذرد
۲
ابر بر طرف چمن گریان گریان پویدلاله بر صحن دمن خندان خندان گذرد
۳
هر سحرکبک چو از راغ خرامد سوی باغطفل گویی به شبستان ز دبستان گذرد
۴
مشک بپراکند اندر همه آفاق نسیمبس‌که بر یاسمن و سنبل و ریحان‌گذرد
صفحهٔ ۱ از ۱۳