خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰۴ - در ستایش و‌زیر بی‌‌نظیر کهف‌الادانی و الاقاصی جناب حاجی آقاسی گوید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو حسن تربیت گردد قرین با پاکی گوهرز رشحی آب خیزد در ز مشتی خاک زاید زر
۲
سرشت خاک کان با آب نیسان‌گرچه پاک آیدولی از فیض خورشیدست کان زر گردد این گوهر
۳
بسی زحمت برد دهقان‌که در زیرزمین تخمیپذیرد بیخ و یابد شاخ وگیرد برگ و آرد بر
۴
اگر فولادکانی را نبودی تربیت لازمز کانها ساخته زادی سنان و ناوک و خنجر
صفحهٔ ۱ از ۱۳