خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰۵ - در ستایش پادشاه رضوان جایگاه محمدشاه طاب الله ثراه و فتح خراسان گوید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو زآشیانهٔ چرخ این عقاب زرین‌پربه هر دریچه ز منقار ریخت شوشهٔ زر
۲
دریچهٔ فلک از نقرهٔ سپید گشودوز آن میانه فرو ریخت دانهای گهر
۳
برین سپهر رَمادی یکی نُعامهٔ زردگشود بال و فرو خورد هرچه بود اخگر
۴
غریق نیل فلک شد ستاره چون فرعوننمود تا ید بیضا ز خور کلیم سحر
صفحهٔ ۱ از ۱۴