خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۵ - من افکاره العالی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دی آمد از در من آن دلفریب پسرافکنده دام بلا زلفش به روز مطر
۲
بودی به رنگ قمر رخشنده چهره اونه کی ز سرو روان تابیده جرم قمر
۳
بر سرو قامت او افتاده همچو کمندپرحلقه سلسله‌یی همرنگ مشک تتر
۴
حاشانه مشک تتر هرگزکه از بر سروچندین شکنج و شکن سر داده یک به دگر
صفحهٔ ۱ از ۷