خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۸ - مطلع ثانی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مباش غره دلا در جهان به فضل و هنرکه شاخ فضل و هنر فقر و فاقه آرد بر
۲
به خاک دانش هرگز مکار تخم امیدز شاخ آهو هرگز مدار چشم ثمر
۳
به مرد سفله مکن در هوای نان تکریمبه عرق مرده مزن از برای خون نشتر
۴
کریم اگر نبود بهره کی برد دانامسیح اگر نبود زنده‌کی شود عاذر
صفحهٔ ۱ از ۵۹