خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۲ - در ستایش امیر الامرأ العظام نظام الدوله حسین خان دام مجده العالی حکمران فارس فرماید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شادان رسید دوش نگارینم از سفروزگرد راه غالیه پاشیده بر قمر
۲
زانسان که هست بر رخ من نقش آبلهاز گرد راه مانده به رخسار او اثر
۳
گفتی دو زلف او دو فرشته است عنبرینبر چهر آفتاب بریشیده بال و پر
۴
از وهم کرده دایرهایکاین مرا دهانبر هیچ بسته منطقهایکاین مراکمر
صفحهٔ ۱ از ۲۱