خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۵ - در ستایش امیر الامرا النظام میرزا نبی خان رحمه الله فرماید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شد کاسه‌ام از باده تهی کیسه‌ام از زرزان رو نکند یاد من آن ترک ستمگر
۲
پارینه مرا برگ و نوا بود فراوانواسباب فراغت به همه حال میسر
۳
شهد و شکر و شیشه و شمّامه و شاهدرود و دف و طنبور و نی و بربط و مزهر
۴
هم بودکباب بره هم نقل مهناهم بود طعام سره هم آش مزعفر
صفحهٔ ۱ از ۱۵