خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۴ - در ستایش وزیر بی‌نظیر حاج میرزا آقاسی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شب گذشته که همزاد بود با محشروز آفرینش گیتی کسی نداشت خبر
۲
سپهرگفتی فرسوده‌گشته از رفتاربمانده بهر سکون را به نیم راه اندر
۳
شبی چنان سیه و سهمناک کز هر سوبه چشم گوش فرو بسته راه سمع و بصر
۴
شبی چنانکه تو گویی جهان شعبده‌بازبر آستین فلک دوخت دامن اختر
صفحهٔ ۱ از ۲۳