خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۹ - در ستایش شاهنشاه اسلام پناه ناصرالدین شاه غازی خلدالله ملکه‌گوید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فرو بگرفته گیتی را به باغ و راغ وکوه و درنم ابرو دم باد و تف برق و غو تندر
۲
شخ از نسرین هوا از مه چمن ازگل تل از سبزهحواصل‌بال و شاهین‌چشم و هدهدتاج و طوطی‌پر
۳
ز ابرو اقحوان و لاله و شاه اسپرم بینیهوا اسود زمین ابیض دمن احمر چمن اخضر
۴
عقیق و کهربا و بُسّد و پیروزه را ماندشقیق و شنبلید و بوستان افروز و سیسنبر
صفحهٔ ۱ از ۱۲