خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۰ - در تعریف کتاب باده بیخمار و ستایش خاقان خلد آشیان فتحعلی شاه طابالله ثراه گوید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لبالب کن ای مهربان ماه ساغراز آن آبگلگون از آن آتش تر
۲
کزان آتش تر بسوزیم دیوانوز آن آبگلگون بشوییم دفتر
۳
همای من ای باز طوطی تکلمتذرو من ای کبک طاووس پیکر
۴
چو مرغ شباهنگ بیزاغ زلفتپرد کرکس آهم از چرخ برتر
صفحهٔ ۱ از ۲۰