خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۲ - در ستایش شیراز صانه‌لله عن الاعواز و اعیان آن و تخلص به مدح معتمدالدوله منوچهرخان طاب ثراه گوید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تبارک‌الله از فارس آن خجسته دیارکه می‌نبیند چون آن دیار یک دیار
۲
به زیر بقعهٔ گردون به روی رقعهٔ خاکندیده دیدهٔ بینا چنان خجسته دیار
۳
کسی ندیده در آفاق اینچنین معموربه هیچ عصری از اعصار مصری از امصار
۴
نسیم او همه دلکش‌تر از نسیم بهشتهوای او همه خرم‌تر از هوای بهار
صفحهٔ ۱ از ۲۹