خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۵ - و له ایضاً فی مدحه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شه قبای خ‌ریشتن بخشد به صاحب اختیارو او قبای خود به من بخشد ز لطف بیشمار
۲
شه گر او را جامه بخشد او مرا نبود عجبمن غلام خاص اویم او غلام شهریار
۳
اوکند خدمت به خسرو من کنم مدحت براواو ملک را جان‌نثار آمد من او را جان نثار
۴
شه قبای خویشتن بخشد بدو زیراکه اونهرهای آب جاری کرده است از هر کنار
صفحهٔ ۱ از ۵