خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۷ - در جواب قصیدهٔ حکیم سوزنی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمد به برم دوش یکی ساده‌پسر بروز مشک فروهشته دو گیسو به قمر بر
۲
گفتی‌که یکی زاغ بهشتی‌ست دو زلفشکافشانده بسی غالیه و مشک به پر بر
۳
حوری‌بچه زایند زنان حبش و زنگآرند اگر نقش جمالش به فکر بر
۴
خوی کرده رخش دیدم و گفتم که سرینشماند به یقین چون گل نسرین به مطر بر
صفحهٔ ۱ از ۱۶