خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳۴ - در ستایش مرحوم میرزا تقی خان رحمه‌الله گوید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پی نظارهٔ فرخ هلال عید صیامهلال ابروی من دوش رفت بر لب بام
۲
چو دید مه دو سرانگشت بر دو چشم نهادبدان نمط که دو فندق نهی به دو بادام
۳
به من ز گوشهٔ ابرو هلال را بنمودنیافتم که از آن هر دو ماه عید کدام
۴
چو در رخش نگرستم شگفتم آمد زانککسی ندیده در آغاز ماه ماه تمام
صفحهٔ ۱ از ۱۸