خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴۴ - در مدحت جغتای خان بن ارغون میرزا می‌فرماید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمد برم سحرگه آن ترک سیمتنبا طره‌ای سیاه‌تر از روزگار من
۲
مویش فراز رویش آزرم غالیهرویش به زیر مویش بیغارهٔ سمن
۳
مویی چگونه مویی یک راغ ضیمرانرویی چگونه رویی یک باغ نسترن
۴
ماهی فراز سروش وه‌وه قرار جانسروی نشیب ماهش به‌به بلای تن
صفحهٔ ۱ از ۲۸