خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۶۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وقت آن شد که به زنجیر تو دیوانه شویمبند را برگسلیم از همه بیگانه شویم
۲
جان سپاریم دگر ننگ چنین جان نکشیمخانه سوزیم و چو آتش سوی میخانه شویم
۳
تا نجوشیم از این خنب جهان برناییمکی حریف لب آن ساغر و پیمانه شویم
۴
سخن راست تو از مردم دیوانه شنوتا نمیریم مپندار که مردانه شویم
صفحهٔ ۱ از ۴