خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹۰ - وله فی المدیحه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منجر چون تافت مهر ازکاخ‌گردونگهر انگیخت این بحر صدف‌گون
۲
ز شنگرف شفق زنگارگون چرخچو زنگاری لباسی غرقه در خون
۳
کنار آسمان از سرخی اوچو روی لیلی و دامان مجنون
۴
چنان از چرخ نیلی تافت خورشیدکه چهر شاه از چتر همایون
صفحهٔ ۱ از ۱۰