خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹۷
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش بود خاصه فصل فروردینبادهٔ تلخ و بوسهٔ شیرین
۲
بوسهٔ گرم کز حلاوت آنیک طبق انگبین چکد به زمین
۳
بادهٔ تلخکز حرارت اومور گیرد مزاج شیر عرین
۴
گر تو گویی کدام ازین دو بهستگویمت هر دو به همان و همین
صفحهٔ ۱ از ۱۸