خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۰۴ - در مدح هلاکو خان بن شجاع السلطنه مرحوم فرماید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن خال سیه از بر آن نرگس جادوچون نافهٔ مشکست جدا گشته ز آهو
۲
چون‌کلب معلِّم‌که دود از پی آهودل از پی دلدار دوانست بهر سو
۳
ترکیست دل آزار که در هر سر بازارمن از پی دل می‌دوم و دل ز پی او
۴
با پنجه ی سیمن بتان پنجه محالستتا زر به ترازو نبود زور به بازو
صفحهٔ ۱ از ۸