خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۰۵ - در مدح پادشاه خلد آشیان محمدشاه مغفور طاب الله ثراه فرماید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الحمدکه آمد ز سفر موکب خسرووز موکب او کوکب دین یافته پرتو
۲
از هر لب پژمرده به یمن قدم شاهدر هر دل افسرده به فر رخ خسرو
۳
برخاست به جای دم ناخوش نفس خوشبنشست به جای غم دیرین طرب نو
۴
اینک چو سحابست هوا حاملهٔ رعداز نالهٔ زنبوره و آوای شواشو
صفحهٔ ۱ از ۹