خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۰۹ - در ستایش پادشاه رضوان جایگاه مغفور محمدشاه مبرور طاب ثراه فرماید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دو چشم باز و دوگوشم فراز مانده به راهکهکی بشارت فتح آید از معسکر شاه
۲
ندانم از چه به راه اندرون بشیر بماندگمان برم که به شیری دوچار شد ناگاه
۳
و یا ز پویه سم بارگیش کوفته شدپیاده ماند و نبودش پیاده طاقت راه
۴
و یا ز شدت باران و برف و برد هوابه نیمه راه به جایی بماند خواه مخواه
صفحهٔ ۱ از ۱۹