خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۲۸ - و له من کلا‌مه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تبارک ای نگار خلّخی ای ماه نوشادیکه داری بر غم دیرین ما هردم ز نو شادی
۲
نخو‌ردم هرچه خوردم قند چون لعلت به‌شرینیندیدم هرچه دیدم سرو چون قدت به آزادی
۳
برون شد هشت‌چیز از هشت‌چیزم بی‌تو ای دلبرکه هر غم از غمانم کرده بی آن هشت هشتادی
۴
ز چم خواب و ز دل تاب و ز رخ آب و ز دل طاقتز کف ایمان ز سر سامان ز پیکر جان ز جان شادی
صفحهٔ ۱ از ۴