خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۳۸ - و له فی المدیحه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر هرکس نماید میش را در عید قربانیمنت قربان نمایم خویش را ای عید روحانی
۲
نه‌کی قربان‌کنم خویشت همان قربان‌کنم میشتاز این معنی که در پیشت کم از میشم به نادانی
۳
نه مپذیر از من ای جانان که جانداری‌کنم بیجانبهل خود را کنم قربان که برهم زین گران‌جانی
۴
به‌گیسویت‌که از سویت به دیگرسو نتابم رخگرم صد بار چون‌گیسو به‌گرد سر بگردانی
صفحهٔ ۱ از ۱۱