خلوتی با قاآنی
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴۹ - در مدح هژبر سالب و شهاب الله الثاقب اسدالله الغالب علی ابن ابیطالب علیه السلام گوید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبی‌گفتم خرد راکای مه‌گردون داناییکه از خاک قدومت چشم معنی یافت بینایی
۲
مرا در عالم صورت بسی آسان شده مشکلچه باشد گر بیان این مسائل باز فرمایی
۳
چرا گردون بود گردنده و باشد زمین ساکنچرا این‌یک بود مایل به پستی آن به بالایی
۴
چرا ممدوح می‌سازند سوسن را به آزادیچرا موصوف می‌دارند نرگس را به شهلایی
صفحهٔ ۱ از ۱۰