خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۶۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می رسد بوی جگر از دو لبممی برآید دودها از یاربم
۲
می بنالد آسمان از آه منجان سپردن هر دمی شد مذهبم
۳
اندکی دانستیی از حال منگر خبر بودی شبت را از شبم
۴
مکتب تعلیم عشاق آتش استمن شب و روز اندرون مکتبم
صفحهٔ ۱ از ۲