خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به زهر تشنه لبم با شکر چه کار مرادراز باد شبم با سحر چه کار مرا
۲
مرا نشاط تماشا بس از بهشت وصال به قیمت کم و بیش ثمر چه کار مرا
۳
ز بهر کاوش دل اهل درد نیش طلبمن و نگاه تو، با نیشتر چه کار مرا
۴
مرا فریب دهد ناله ای و به غم گویدز من ترانه شنو با اثر چه کار مرا
صفحهٔ ۱ از ۲