خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیدادگری روی تو اندازه ی راز استاین رشته به انگشت نپیچی که دراز است
۲
عشق آفت سلطان بود، آرایش بندهاین مسأله در نسخه ی محمود و ایاز است
۳
یا رب تو نگهدار دل خلوتیان راکان مغبچه مست است و در صومعه باز است
۴
خونابه ی حسرت چکد از هز مژه هر گاهبینم که خداوند کسی بنده نواز است
صفحهٔ ۱ از ۲